Ubrania tkane przez bakterie na matrycy skóry
1 listopada 2009, godz. 15:00
Uprzedzam: ten temat nie będzie łatwy. Ani dla estetów, ani dla stylistów mody, ani dla pragmatyków. By zrozumieć iddę, która towarzyszy pomysłowi tworzenia ubrań powstających bezpośrednio na skórze człowieka, potrzeba wyobraźni, znajomości biologii oraz wiary w to, że skóra nie jest warstwą graniczną ludzkiego ciała, lecz membraną, umożliwiającą kontakt z Kosmosem.
Projektantka Sonja Baumel wierzy, że można wytwarzać odzież, traktując skórę człowieka jako matrycę i zaprzęgając do pracy bakterie, które są naturalnymi mieszkańcami zewnętrznej warstwy ochronnej organizmu. Ów przedziwny pomysł polega na tym, że powierzchnia ciała traktowana jest jak membrana łącząca świat zewnętrzny (baaardzo szeroko pojmowany, bo od bakterii zasiedlających powierzchnię naskórka aż po bezkres Kosmosu) z wewnętrznym, obejmującym wiele warstw żywej skóry.
Kolejną implikacją jest, że mikroorganizmy zamieszkujące ludzką skórę i sam człowiek stanowią niejako jeden skomplikowany, hybrydowy super organizm.
Na czym dokładnie polegałoby “membranowe szydełkowanie” odzieży, trudno mi na razie napisać, ponieważ nie są znane szczegóły idei – chwilowo jest to tajemnica samej projektantki (na stronie autorskiej nie ma, niestety, obiecanego filmu, który ma tłumaczyć koncept i jego ewentualne zastosowanie w praktyce). Wiadomo tylko, że stylistka stworzyła mapę ludzkiego ciała, która pokazuje, gdzie najliczniej zamieszkują je bakterie i jaki to ma związek z temperaturą różnych miejsc ustroju.
Niemniej, ubrania powstające na bazie membrany utworzonej w procesie – nazwałabym to: wizualizacji mikrobiologicznej mają za zadanie dogrzać te rejony ciała, które są najbardziej narażone na działanie chłodu.
Rozumiem, że ten cały wywód jest nieco skomplikowany, idea szczytna, a proces byłby całkowicie naturalny. Doceniam wkład myśli, trudu i pracy w opisywaną teorię. Przyznam jednak, że dla mnie, biologa, idea jest nazbyt transcendentna; a poza tym dla mnie – zmarzlucha – rzecz jest jasna jak słońce: najzimniej jest mi zawsze w stopy i dłonie.
Śledzik
RSS
newsletter
Hmm.. Tzn. ubiór będzie się nosiło non stop ten sam a jego grubość miałą by się zmieniać w zależności i warunków klimatycznych. Jak u zwierzą – zmiana futra na grubsze zimą? Tzn. że po przylocie do Egiptu bakterie zjadają ubranie i chodzimy nago, a po powrocie do Polandii obrastamy mniej lub bardziej grubą warstwą “odzieży”? Bo koncepcja ciągłego chodzenia w ubraniu jest odstręczająca – co z kąpielami np
Sama jestem ciekawa, na czym dokładnie miałby polegać pomysł – może jak poznam detale, to przestanę oceniać ideę sceptycznie?… Na razie trzeba czekać na bardziej szczegółowe informacje.
fajne
ludzie uczcie się biologii….
Ale pomysł ciekawy.
Troche piździ w czymś takim zimą ;)
“nazbyt transcendentna” … jak to się ludzie silą na górnolotność :/ ten artykuł jest obrazą dla nauk biologicznych – brakuje konkretów, sama idea nie jest pokazana – idea biotechnologi.
Trudno, by autorka tekstu na Ekoblogii mogła przywołać ciężką argumentację, skoro nie ma jej na stronie Autorki projektu. Zachęcam do niecierpliwego oczekiwania na ciąg dalszy tej KOSMICZNEJ historii (skoro transcendentna nie pasuje;-)) i wnikliwego czytania, pozdrawiam:-).