woda

Nie lubię plączących się kabli, sznurów, przewodów, węży…, które ciągle trzeba przepinać, wpinać, usuwać, podłączać… Nie lubię tej plątaniny i bieganiny również w ogrodzie.

Dlatego, kiedy Aqua Hub – genialna w swej prostocie nowość widoczna na zdjęciu, pojawi się wreszcie i u nas, pewnie kupię ten rozdzielacz do wody. I jeśli to, co obiecuje zapowiedź produktu jest prawdą, będę miała przynajmniej dwa problemy z głowy.

Niepozorna, zielona roślinka, będąca utrapieniem służb dbających o czystość zbiorników wodnych, jest na celowniku naukowców. Może też stać się obiektem pożądania każdego hodowcy zwierząt gospodarskich. To rzęsa wodna, która jest sześć razy lepsza niż kukurydza – w ilości wytwarzanej skrobi. I znakomicie rośnie na ściekach pochodzących z odpadów zwierzęcych. Skrobię z rzęsy daje się bezproblemowo przerobić na biopaliwo etanolowe, wykorzystując linie produkcyjne wykorzystywane przy przerobie skrobii kukurydzianej.

Prof. Nocera Dan z MIT ogłosił dziś na Aspen Environment Forum, że w przyszłym tygodniu przedstawi szczegóły techniczne taniego patentu, który pozwoli zasilić w energię elektryczną cały, przeciętnej wielkości dom. Rewolucja polega na tym, że rozwiązanie pozwoliłoby każdemu gospodarstwu domowemu uniezależnić się  od tradycyjnego systemu dostarczania prądu, a do działania domowej elektrowni potrzebna byłaby jedynie woda, w ilości 5 litrów, i elektrolizer zasilany energią dostarczaną z ogniw fotowoltaicznych umieszczanych na dachu budunku mieszkalnego.

Jeśli myślicie, że dziś na Ekoblogii będziecie czytać o kwiatkach i eko – wazonikach, ponieważ mamy Dzień Kobiet, to jesteście w błędzie. Dziś o tym, co daje nam kawa – większość kobiet nie wyobraża sobie dnia bez przynajmniej jednej filiżanki aromatycznej małej czarnej.  Ale kawa wykorzystywana jest nie tylko do wytwarzania pachnącego zmysłowo i apetycznie naparu z suszonych ziaren krzewu Coffea arabica. To również, proszę Pań, surowiec do czystych technologii.

Panów również zapraszam do dalszej części wpisu ;-).

Alternatywne źródła energii to przysłowiowa woda na młyn dla twórców nowych technologii. Upatruje się w nich ratunku dla świata pogrążającego się w klimatycznym chaosie i tonącym w śmieciach. Wydawać by się mogło, że skoro czyste technologie są już dopracowane (i to nawet całkiem nieźle), to rozwój dziedzin związanych z wytwarzaniem energii ze źródeł odnawialnych powinien iść jak po maśle. A on idzie raczej jak po grudzie. Dlaczego?

1. Ogniwa słoneczne: ich sprawność pozostawia wiele do życzenia. Obecnie oscyluje w okolicach niecałych 30%. Wielu uważa, że ogniwa mogą spokojnie osiągać efektywność co najmniej 10% większą. Co stoi na przeszkodzie? Trzyliterowe słowo: ind.

O takim gadżecie jeszcze na Ekoblogii nie pisałam: prysznic, lampa i kontrolka – cerber w jednym. A wszystko bez baterii, kabelków i prądu z zewnątrz. I działa. Na dodatek elegancko się nazywa: Sylvania ECOlight i kosztuje 40$ bez jednego centa.

Dawno temu żyli sobie Jaskiniowcy – tacy prawdziwi; i tacy jak rodem z wytwórni Hanna – Barbera. Wszyscy oni mieszkali w kamiennych domach. Teraz nadszedł czas, by ludzkość powróciła do kamiennych pieleszy – jak widać na zdjęciu tutaj. Z tym, że owe nowoczesne “jaskinie” wykonano z pianki poliuretanowej i zaopatrzono w panele słoneczne oraz wiatraki. Na dodatek są to domy przenośne – bo mobilność u współczesnych jest w modzie.

Pomysłowość ludzka nie zna granic – tym razem coś o inwencji twórczej, która poszła w kierunku wizji czystszej Ziemi. Idee, które tu prezentuję, tylko w pierwszym momencie wydają się szalone. Jak się nad nimi głębiej zastanowić, to wprowadzenie ich (a przynajmniej tych bardziej bezpiecznych) w życie naprawdę uczyniłoby świat lepszym i czystszym.

Stany Zjednoczone postanowiły dalej nie marnować tak wielkiego potencjału jakim jest woda płynąca w Missisipi.  Dlatego na rzece zainstalowano podwodną turbinę ze skrzydłami o długości ponad 180 cm każde. Praca urządzenia będzie generować 35 KW energii. Ilość wytworzonego w ten sposób prądu jest, przyznajmy szczerze, żenująco mała w porównaniu z wydajnością innych struktur prądotwórczych.

Dożyliśmy czasów, w których budynki z brył mniej lub bardziej zbliżonych kształtem do prostopadłościanów ewoluują ku tworom przypominającym struktury występujące już od milionów lat w naturze; przypominają np. termitiery albo ociosane nieco przez erozję stalagmity.