Zanieczyszczenia

Naukowcy z MIT odkryli nieznane wcześniej zjawisko pojawiające się w nanorurkach, które może spowodować prawdziwą rewolucję w pozyskiwaniu energii elektrycznej. Okazuje się, że przepuszczenie potężnej fali cieplnej przez nanoprzewody prowadzi do wytworzenia wcale niemałej ilości prądu elektrycznego.

Naukowcy opracowali nową, hydrofobową powierzchnię. Pokryta jest ona ogromną ilością maleńkich włosków – koncept opiera się na rozwiązaniu podpatrzonym u pająków. 

STER UV – czy ten niewielki sterylizator ze zdjęcia powyżej stanie się gadżetem równie popularnym jak komórka? I niezbędnym – szczególnie w podróży?

Urządzenie ma teoretycznie wszelkie szanse na to, by zrobić furorę na całym świecie – szczególnie tam, gdzie woda pitna jest tylko z nazwy: bo jej spożycie w najlepszym wypadku grozi rewelacjami żołądkowo-jelitowymi.

Świat zmaga się z niedostatkiem wody oraz z trudnościami jej oczyszczania. Dlatego powstają ciągle nowe plany i koncepcje umożliwiające jak najlepsze jej odzyskiwanie. Z tą myślą powstała koncepcja Hydro-Genic City 2020, którą stworzył Aershop. Śmiały plan zachęca do nowego podejścia do wodociągów i przepływu wody na zurbanizowanych przestrzeniach.

Naukowcy z kalifornijskiego uniwersytetu opracowali materiał, w którym będzie można przechowywać ogromne ilości CO2. To trójwymiarowa, metaloorganiczna struktura, przypominająca budową DNA.

Co jakiś czas mamy okazję przedstawiać niecodzienne i śmiałe połączenia architektury i ekologii. W dniu dzisiejszym na łamach Gadżetomanii przedstawiamy Wam największy i zintegrowany system instalacji paneli słonecznych, który będzie zasilał Sydney Theatre Company w Australii.

Nie tak dawno pisałam o wzroście odporności na antybiotyki obserwowanym u wielu gatunków bakterii glebowych. Temat ten wywołał dość ożywioną dyskusję. Dziś o tym, że wzrost oporności dotyczy również grzybów – tych widzianych jedynie pod mikroskopem. Niewesoła to informacja dla astmatyków i osoby szybko łapiące grzybice – te ostatnie leczy się głównie azolami. Azolami zawartymi w środkach grzybobójczych walczy się z nieproszonymi gośćmi w gospodarstwach domowych.

Lubicie zwierzątka? Ja bardzo. Jednak nie wyobrażam sobie, by u mnie w kuchni pod blatem buszował cały zastęp dżdżownic. To pożyteczne stworzenia, ale – wbrew temu, co próbują przeforsować twórcy kuchni, którą widzicie na zdjęciu – uważam, że miejsce tych pełzających istot jest na podwórku, a nie w pojemniku ukrytym w szafce kuchennej.

W szafkach ukryte są również i inne niespodzianki.

Architekci z nowojorskiej firmy Terreform proponują, by ogromne ilości miejskich śmieci wykorzystać do budowy różnych obiektów. Może i nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie fakt, że śmieci te nie lądowałyby na wysypisku, ale trafiałyby do ogromnej przetwórni zlokalizowanej na tamtejszym nadbrzeżu portowym, gdzie byłyby prasowane w szczękach robotów i przyjmowały kształt cegły.

Ci, co widzieli bajkę Wally-E będą umieli wyobrazić sobie, jak może wyglądać miasto zbudowane ze śmieci. Pozostałym podpowiadam: jak na obrazku powyżej.

Zastanawiam się jednak  nad jedną kwestią:

W połowie roku (15-17 czerwca 2010 roku) w sosnowieckim Centrum Targowo-Wystawienniczym Expo Silesia odbędą się premierowe Targi Gospodarki Odpadami, Recyklingu i Technik Komunalnych EkoWaste.

Mam nadzieję, że gorset, który dziś Wam przedstawiam, nigdy nie trafi do sprzedaży masowej – ponieważ noszenie bielizny ze zdjęcia wiązałoby się z faktem, że w miarę wzrostu zawartości dwutlenku węgla w powietrzu mogłaby powiększać się liczba zgonów użytkowników tej części garderoby.

Architekci – wizjonerzy, na przekór optymistom uważającym, że poziom mórz wbrew prognozom pesymistów nie podniesie się za bardzo na skutek ocieplenia klimatu, stworzyli projekt pływającego miasta. Nie jest to kolejna propozycja prezentująca przyszłość platform wiertniczych.

Obsorb – warte majątek szkło o właściwościach gąbki; i CaviGulator – urządzenie niczym piekielna machina rodem z pracowni dra Frankensteina, która mając dużo mniejsze wymiary, staje się narzędziem tortur dla drobnoustrojów. Oba rozwiązania służą jednemu: oczyszczaniu wody bez użycia chemikaliów.

CIA ma wiele rzeczy pod lupą, a właściwie pod kamerami własnych satelitów. Dysponuje też bazą najrozmaitszych czujników. Urządzenia te niekoniecznie muszą służyć jedynie rozpracowywaniu kolejnej teorii spisku. Dzięki nim całkiem nieźle tropi się klimat… Teraz znów wkraczają do akcji – to ważne, ponieważ jak wynika z raportu przedstawionego przez nowojorskie wydanie Timesa, niektóre dane klimatyczne przekazywane przez CIA są jedyne w swoim rodzaju – nie sposób ich uzyskać inną drogą.

O niebezpieczeństwach związanych z nadmiernym i nieodpowiedzialnym użyciem antybiotyków napisano już tomy. Niewielu jednak wie o implikacjach wynikających z szafowania antybiotykami i związanej z tym odporności bakterii żyjących w glebie. Tymczasem sytuacja pod naszymi stopami wcale nie wygląda różowo.

Koniec roku za pasem. Działo się wiele, w wymiarach makro-, mikro- i nano-. Świat otrzymał też zaskakujące informacje – przesłane bynajmniej nie drogą tele-, lecz poprzez przekaz artystyczny. Oto kilka przykładów niezwyczajnych w formie wiadomości, które w sposób zaskakujący i oryginalny zmuszają do spojrzenia na problem ekologii z nieco innej niż zawsze perspektywy. Gratka dla wzrokowców.

“Zawiera żywe kultury bakteryjne” – czy to hasło znane z opakowań na jogurty może zaistnieć również jako slogan informujący o tym, że gleba, po której się stąpa, jest czysta?

Jeśli popularność zdobędzie metoda usuwania zanieczyszczeń chemicznych z gleby stosowana przez amerykańską firmę CDM, jest to możliwe.  Usuwanie chemikaliów techniką bioremediacji to sposób wcale nie nowatorski. Innowacyjne jest, że dodatek pochodnych mleka przydaje wigoru bakteriom przeprowadzającym proces.

Jeśli jesteś posiadaczem iPhone’a to masz możliwość zaopatrzenia się w ekologiczne aplikacje, które ułatwią Ci podróż, zakupy, a nawet zoptymalizuje zużycie paliwa w Twoim samochodzie.

Jest, zdaje się, sposób na to, co zrobić z plastikowymi reklamówkami trafiającymi do śmieci. Jeśli koncept przejdzie pomyślnie próby, możliwe, że torby foliowe przestaną być postrachem środowiska naturalnego.

Przerażający widok na załączonym obrazku to nie fikcja. Miasto śmieci istnieje naprawdę i znajduje się w Egipcie nieopodal Kairu. “Apartamenty”, które widzicie są zamieszkiwane przez bardzo specyficzną grupę ludzi zwaną Zabbaleen. Ci z kolei po prostu utrzymują się z zaistniałego nieładu.