Nowości

HydroNet to wizja San Francisco w 2108 r. Wygląda oszałamiająco, prawda? Koncept opracowano w IwamotoScott.Architects.

Miasto, już teraz posiadające szczytny tytuł jednego z najbardziej zielnych, a jednocześnie zurbanizowanych miejsc w USA, ma według wizjonerskiego projektu za 100 lat stać się „ciałem miejskim”. Zamysł był taki, by umiejętnie wykorzystać najnowocześniejsze znane technologie uzyskiwania energii ze źródeł odnawialnych, stworzyć miasto samowystarczalne:

Zapachniało przedwiośniem. Posiadacze ogródków już zacierają ręce: zaczyna się czas grzebania w ziemi. Ciekawe, czy kompost już dojrzał?…

Kompost, czyli naturalny nawóz, powstający w procesie kompostowania, czyli składowania organicznych odpadów. Do kompostowania nadają się organiczne odpadki z kuchni, odchody zwierząt, resztki roślinne z ogrodu, liście, skorupki jaj… Wszystko to układa się warstwami w twór zwany pryzmą, od czasu do czasu miesza i po kilku tygodniach albo miesiącach (zależnie od wielkości pryzmy i rodzaju przerabianych odpadów) otrzymujemy żyzną, pulchną, biologicznie żywą masę, przypominającą strukturą czarnoziem. Pryzmy, oczywiście, układa się w ogrodzie.

Teraz, dzięki urządzeniu NatureMill PRO, kompostować możemy nawet we własnym domu czy mieszkaniu.

Lampa, która świeci dzięki wykorzystaniu siły grawitacji Ziemi, została już nagrodzona na tegorocznej konferencji „Greener Gadgets” w Nowym Jorku. Nazwę ma jak najbardziej dopasowaną do zasady działania: to Gravia.

Gravia to skrzyżowanie klepsydry, generatora energii i …kołowrotka. Działa genialnie prosto: prąd elektryczny jest wytwarzany, gdy w smukłej kolumnie obudowy lampy w dół, powoli, sunie masa, która napędza turbinę. Elektryczność jest przekazywana na diody, emitujące rozproszone światło. Kiedy obciążenie dosięgnie dna lampy, odwraca się ją jak klepsydrę i znów ma się światło. Jeden cykl oświetleniowy trwa ok. 4 godzin.

Okazuje się, że można dbać o dobro środowiska naturalnego, czerpiąc z tego całkiem niemałą przyjemność. Wszystko za sprawą kompaktowego wibratora, napędzanego energią z baterii słonecznych. Gadżet może też wykorzystywać do ładowania baterii sztuczne światło.

Ci, którzy używają mydeł w płynie, nie znają pytania: „Co zrobić z małymi kawałkami mydła, które zawsze zostają z kostki?”. Umyć się nimi trudno, bo wylatują z rąk, a wyrzucić szkoda. Jeśliby zebrać pozostałości z kilku kostek, można by otrzymać przyzwoitej wielkości nowe mydło. Tyle, że kto ma czas i chęć, by bawić się w formowanie zgrabnej bryły z rozmoczonych resztek…?

Zazwyczaj więc mydlane odpadki lądują albo w koszu na śmieci, albo w kanalizacji. Rzadko kto wzbogaca resztkami mydła proszki piorące.

W wykorzystaniu mydlanych pozostałości na pewno pomoże taki oto zmyślny „zbiornik”, połączony z mydelniczką.

Myślenie to wysiłek. Dla niektórych zbyt wielki. Dotyczy to m.in. osób, które uparcie wyrzucają nieposegregowane śmieci do „uniwersalnego” kosza, choć tuż obok stoją kolorowe pojemniki na poszczególne rodzaje odpadów.

Czasem jednak, pomimo najszczerszych chęci do segregowania, nie potrafimy określić, czy dana rzecz należy jeszcze do plastików czy już do metali. Nie wspominając o umiejętności odczytywania symboli z opakowań, informujących o surowcu, z którego wykonano niegdysiejszy produkt, a obecnego śmiecia. A to ważne dane, ponieważ mówią o tym, czy surowiec można poddać recyklingowi, czy też nie.

Dlatego wymyślono kosz na śmieci, który – w razie wahania, gdzie co wrzucić (i czy można wrzucić) – sam wskaże odpowiedni pojemnik.

Ostatnio sporo słychać o produktach z materiałów z odzysku. Nokia też postanowiła dodać swoje trzy grosze i pokazała światu, jak może wyglądać komórka przyszłości. Ten telefon jest jak jaskółka, która wprawdzie wiosny nie czyni, ale zapowiada nadejście wielkich zmian.

Niewielki, srebrny, zgrabny model z klapką wykonano całkowicie z materiałów z odzysku. Na obudowę komórki wykorzystano dawne aluminiowe pojemniki, brzegi wykończono plastikami z butelek po napojach, a gumowe części wykonano z opon samochodowych. Całość zaopatrzono w energooszczędny wyświetlacz, a wnętrze wypełniono elektroniką wyprodukowaną przyjaznymi środowisku technologiami.

I doczekaliśmy czasów, gdy w oknach zamiast szyb będziemy montować transparentne baterie słoneczne.
Barwne jak afrykańskie batiki, prześwietlone słońcem niczym kościelne witraże, tak naprawdę są kolejnym majstersztykiem technologicznym. Są dziełem zespołu z Fraunhofer Institute for Solar Energy Systems ISE. I z powodzeniem mogą zastąpić firanki – dzięki swojej dekoracyjności.

Czas na czystą energię. W dodatku pod ręką; jedynym wysiłkiem ze strony użytkownika, jaki musi wykonać, by urządzenie zaczęło działać, jest dolanie wody do generatora – zwykłej kranówy, a nie destylowanej.
Urządzenie nazywa się HydroPak i jest najmłodszym „dzieckiem” firmy Horizon Fuel Cell Technologies.

Nokia przygotowała „kombajn” zwany Eco Sensor Concept, czyli: telefon komórkowy, osobisty trener, pogodynka i miernik stanu środowiska naturalnego w jednym.
To cacko nie jest tylko kolejną wersją telefonu z kilkoma wymyślnymi funkcjami. Nokia Eco Sensor Concept to odpowiedź koncernu na zwiększające się zainteresowanie zdrowym i ekologicznym stylem życia oraz troską o środowisko naturalne. To także pomysł na uczynienie z telefonu potężnego, aczkolwiek niewielkich wymiarów, i przenośnego (a więc będącego zawsze pod ręką), urządzenia zbierającego, analizującego i transmitującego dane.

Okazuje się, że jak dobrze pomyśleć, to auta można napędzać wszystkim – nawet biopaliwem z tłuszczyku odessanego z bioder masywniejszej połowicy.

Tym razem jednak napiszę o bardziej, hm… humanitarnym sposobie produkcji biopaliw. Pewien amerykański student inżynierii chemicznej poddał reakcji nadkrytyczny metanol i tłuszcz z kurczaków. Udało mu się w ten sposób wyprodukować biopaliwo, a efektywność procesu sięgała ponad 90%. Maksimum wydajności osiągnął przy 325 stopniach Celsjusza i przy ciśnieniu 40 – krotnie wyższym od normalnego. Tłuszczu dostarczyła korporacja Tyson Foods, produkująca m.in. przekąski z kurczaków.

O tym, że szpitale to jedne z głównych dostarczycieli mocno skażonych ścieków głośno się nie mówi. Prawda jest taka, że codziennie do kanalizacji trafiają hektolitry wody zanieczyszczonej nie tyle ludzkimi ekskrementami, co środkami do dezynfekcji, lekami: antybiotykami, cytostatykami, środkami do

Naukowcy z Nowego Jorku radośnie ogłosili, że wymyślili, prawdopodobnie, sposób na szybszy i pełniejszy rozkład bioplastików. Badali, jak ulepszyć polimer PHB, czyli polihydroksymaślan. To obiecujące tworzywo, produkowane przez kilka, powszechnie występujących w przyrodzie, gatunków bakterii. Mikroorganizmy produkują PHB w sytuacjach

Okazuje się, że nawet bezużyteczne, wydawać by się mogło, ścinki włosów, których całe kilogramy codziennie wymiatają z salonów najmłodsze adeptki sztuki fryzjerskiej, mogą się na coś przydać. Nowatorski pomysł na wykorzystanie ściętych włosów, który narodził się kilka lat temu

I pomyślałby ktoś, że dzięki kaprysom klienteli, wybierającej wśród luksusowych marek samochodów, powstanie innowacyjny materiał, który – być może – znajdzie zastosowanie wszędzie tam, gdzie trzeba będzie oszczędzać energię. Zaczęło się od tego, że nabywcy drogich aut zażyczyli sobie efektywnego